Grad
Staroangielskie poematy runiczne dotyczą "gradu" który to czyni że plony się łamią i spadając wpadają do wody, po połamaniu ich przez wicher.
Złożona natura gradu jest oczywista, albowiem bywa on również niszczycielską siłą, jak też i pokazywać swą predyspozycję do zmiany i metamorfozy.
Bliskie przyglądnięcie się runie Hagal pokazuje nam, iż jej niszczycielski kształt gradu rozwalającego plony, staje się równoważony dzięki zdolność metamorfozy z której rodzi się płodność i wzrost a także tworzenie.
Runa ta może być interpretowana jako kosmiczne "jajo" będące w historii ukazywane jako lodowe jajo, a przemieniło się w ogniu.
